تشییع جنازه ی پاک استاد فقید جهانبخش صادقی گوغری در روز عاشورای حسینی در زادگاهش دهستان گوغر بافت با شور وصف ناپذیری در میان خیل عظیم همشهریانش انجام شد که گزارشی اجمالی به حضورتان می رسد:

ساعت9/30دقیقه صبح عاشورا کاروان همراه جنازه ی آن عزیز باگذشت از سه راهی روستای جفریز و عبور از دسته ی عزاداری این روستا وارد روستای چشمه سبز شد,در این کاروان هیاتی ازتهران,و مسئولین و خانواده ی جهانبخش حضور داشتند,کاروان دقیقا در پل رودخانه ی میان دو روستای مرکزی گوغر یعنی امیرآباد و چشمه سبز به هیات عزاداری چشمه سبز و امیرآباد رسید,آمبولانس حامل ایشان با مشایعت و همکاری ماشین هلال احمر و پلیس راه به سه راهی امیرآباد محل وداع امت گوغر با ایشان,رسید,جمعیتی در حدود3000نفر دراین مکان تجمع کردند,پس ازتلاوت قرآن و مقدمه چینی مجری برنامه,امام جمعه محترم بافت حجه الاسلام ابراهیمی به بیان عرایض خود پرداختند و از لفظ شهید جهانبخش صادقی استفاده نمودند و گذری به زندگی نامه و افتخارات ایشان کردند,سپس حاج کاظم رجایی از مداحان بافت به مداحی و ایجاد شور حسینی پرداختند,سعید ملک محمدی مستند ساز و فیلمبردار منطقه نیز با ارائه متنی ادبی در قالب گویش محلی که روان اشکهای حضار را در پی داشت شوری وداع گونه به جلسه وداع داد و در آخر هم آقای سعید صادقی به نمایندگی از خانواده ایشان ضمن تشکر از هیات همراه تهرانی و مسئولین محترم حاضر در جلسه(امام جمعه,فرماندار,بخشدار,و...) و تشکر ویژه از بخشicuبیمارستان تجریش تهران در جریان معالجه ی آن مرحوم,و مردم دزاشیب تهران در جریان تشییع غرورآفرین ایشان,متن کاملی را خطابه نمودند که از میان مستندات فیلمبرداری شده چکیده ی این سخنرانی به نظرتان می رسد:

"میتوان بی بال و پر هم تا افق پرواز کرد       میتوان بخشید جان و زندگی آغاز کرد"

جهانبخش بدون حرکت به دنیا حرکت می بخشید,

ایشان در قسمتی از سخنان خودبه سفر ایشان به لبنان اشاره کرد و اینکه جهانبخش در جواب خبرنگارعرب سنی که از وی پرسیده" آیافکر نمی کنی شب میلاد امام حسین معلول شدی به تو ظلمی شده" ,گفته اند بزرگترین لطف خداوند برای من ایجاد شد,

فردای آنروز آن آن خبرنگار در روزنامه ی خود اینچنین می نویسد:

"جهانبخش ..

اصابتی من لطف رب العالمین(ضربه برای من مطلع شکوفایی بود)

و وقتی نام حسین را بردم

وجهه بنور تسلیم(چهره ی او عین گل می شکفت)

سعید صادقی همچنین از 3 تولد برای ایشان نام برد, تولد وجودی,سانحه در سن 16 سالگی و رحلت ایشان در شب تاسوعای حسینی و تشییع در عاشورا و تدفین در سالروز دفن شهدای کربلا.

ایشان با بیان لطیفی گفتند:اگر قهرمانی از روی تشک کشتی برای ایران افتخار آفرید فرزند گوغر و رستاق از روی تخت و ویلچر و با داشتن 15 درصد توانایی چهره ی بارز جهان اسلام شد.

در آخر سعید صادقی اشاره ی به تاسیس فرهنگ سرا و آرامگاه وی در آینده ای نه چندان دور در سیرجان کردند.