1:همان پیله ی کرم ابریشم که محفظه ایست که نوزاد برخی حشرات دور خود می تنند و دوره ی دگردیسی خود را در آن گذرانده و پس از تبدیل به حشره ی بالغ آن را می شکافند.

2:پیله به معنای عداوت و لجاجت مثل آدم بد پیله که میگن " فلانی بنای پیله را گذاشت"

3:پیله یا پیله خیم که همان چرک و عفونتی که از میان زخم برآید مثل پیله ی دندان(آبسه).

4:پیله به معنای نیرنگ و نادرستی که میگن" فلانی آدم بی شیله پیله ایه.

اما هدف از بیان مراتب بالا مقدمه ای بر شغل پیله وری که یکی از مشاغل سنتی ایران بوده که درگوغر عزیزمان نیز  افراد محترمی به این شغل پیله وری مشغول بودند,می باشد.

پیله وردر عرف محلی به اشخاص دوره گرد ,خرده فروش و دستفروشی گفته می شده که دارو,اجناس عطاری,سوزن,ابریشم,پارچه,مهره و دکمه,وسایر ملزومات و خوراکی های روستانشینان و عشایر را از بازار شهر (آن زمان مثل بازار سیرجان و بندر عباس)تهیه نموده و گذشته ها با الاغ یا قاطر و بعدها با موتور و گاری یا ماشین یا حتی پای پیاده با کوله پشتی ,جهت فروش به در خانه ها و ایشوم عشایر و خیابان و بعضا مغازه ی موقت و کوچکی می آورده اند و نیازهای اهالی روستاهای دور افتاده از مرکز فروش را برآورده می نمودند.

از پیله وران مشهوری که به جفریز رفت و آمد داشتند می توان به مرحومین,آقاحسین آقابیگی معروف به آقو پیله ور که در جفریز در دهه ی 40 مغازه ی کوچکی نیز داشته و همچنین ابوالقاسم اسلامی معروف به سیداسلامی(اگه اشتباه نکنم برادر شیخ محمودعاقد) که پارچه های البسه ی جفریزی ها را تهیه می نموده و به تنخواه بر نیز معروف بوده(تن خواه همان لباس و پارچه و البسه), اشاره کرد,در اینجا لازمه علت اینکه بعضی جفریزی ها ابوالقاسم اسلامی را سید می نامیده اند را ذکر کنم و آن اینکه بر می گردد به بازار سیرجان و اینکه یکی از تجار بندری همواره آقای اسلامی را به علت خوش سیما بودن و داشتن پیشانی سفید رنگی ,سید خطاب می کرده و متعاقبا اعتراض ابوالقاسم را در پی داشته است که " من سید نیستم"

و در جواب آن فرد بندری با لهجه ی جنوبی میگه" کله شاقی در نبکن, جبینت اگو تو سیدن هو"

یعنی کله شقی و لجاجت نکن پیشانی سفیدت میگه سید هستی

در هر صورت هدف یاد از عزیزانی بود که با پای پیاده و کوله بار اجناس,با الاغی که بار ارزان نیازمندیها را داشت از شهر به روستا می آمدند و با حضور در سر خرمن ها و باغ ها,پلاس ها و خانه ها,و ایشوم و.. با داشتن وجدان تجارت به خدمتگزاری به گوغریهای عزیزمان می پرداختند ,یادشان گرامی