من

جفريز

كنار قنات خنك گود سنگي

لب دو جويي معروف به تركي و تاجيكي

كنار آن درخت بيد تناور

كه نرخري ديوانه پوست تنه اش را قلفتي كنده بود

جا گذاشتم كوله بار خاطراتم را

و قنات خشكيد و من

گم شدم در حسرت يك جرعه آبي كه خوابيده ميخورديم

و سالهاست كه از دوري دستان داغ  باشو⁽¹⁾

خرمن خوشي هايم تو سوز كرده

آري خداحافظ

قنات مخروبه ي خاطرات جفريز

 تا رستاخيز.......

(1):باشو در گويش گوغر به پدر بزرگ خطاب ميشود.

تصوير بالا مظهر قنات گود سنگي روستاي جفريز از توابع دهستان گوغر شهرستان بافت كرمان را نمايش مي دهد.