شعر يعني انقلابي از درون                        جوشش احساس در رگهاي خون

شعر يعني سوختن تا ساختن                    زندگي را پشت پرده باختن

شعر از سرچشمه ها الهام شد                جام وحي از موج دريا جام شد

 شاعران با شيوه ي پيغمبران                     مرده را با شعرها دادند جان

شعر را در قالب شور و غزل                         شيره مي ماند ز زنبور عسل

شعر نو نيما اگر سهراب شد                      چشمها شست آسمان پرآب شد                

شعر باعث شد كه دل آرام شد                 توسن شهوت شبانه رام شد

شعر اعجاز خدايي مي كند                       مشكل عاشق گشايي مي كند

شعر يعني يك تحول از درون                    چشمه ي احساس در درياي خون