ياد طوفان كه به دريا

چو به نوح ناخدا شد

همه را به عرشه آورد

به رخ تو مبتلا شد

 

ياد  ابرهيم و كعبه

چو تبر به دست انداز

به شكستن اباطيل

در كعبه مي كني باز

 

 

ياد موسي كه به فرعون

به عصا نموداعجاز

چو به ما رسيد امواج

كف نيل كرده اي باز

 

ياد عيسي كه ز مريم

چو كليم بود و يحيي

به نماز صبح خواني

حرم القديس الاقصي

 

ياد احمد كه در آخر

به غدير خم صدا كرد

هدفش علي اگر بود

به ولايت اقتدا كرد

 

ياد  پيراهن يوسف

بوي عطر گل نرگس

از نهانخانه ي جانم

نرود ياد تو هرگز