متن و تصاوير زير توسط سركارخانم زهرا معين الديني(نوه ي استادحبيب معين الديني) براي اين وبلاگ ارسال شده است،ضمن تشكر از ايشان،در اين شب جمعه براي مرحوم استادحبيب معين الديني بهترين انعام آسماني را آرزو مي كنيم،استاد حبيب دين زيادي بر گردن اهالي گوغر دارد،هر چند دست روزگار بر اين شد كه آرامگاه ايشان در بردسير واقع شود ولي جا دارد هر از چند گاهي با حضور در بهشت زهراي بردسير تجديد ياد و طلب فاتحه اي براي ايشان داشته باشيم،در بهشت زهراي بردسير بر سر مزار آن مرحوم تابلويي منقش به تصوير استاد نصب شده است:

امشب تنهایم
تنهایی من تلخ ونمناک است
امشب تب دارم
تبم سرخ ولرزان است
امشب داغ دارم
داغم شعله ور وسوزان است
امشب اشک دارم
اشکم سرد وچاک چاک است
بغض دارم
بغضم در سکوت وخفقان است
فریاد دارم
فریادم دلتنگی وآه است
حرف دارم
حرف من............
ناله وفغان است
چهارمین سالگردپدربزرگ عزیزم است بی نهایت دلتنگش هستم وداغش تاابد میسوزاند تن وروح مرا به آتش جدایی خود......
پدربزرگ من پدربزرگ تمام بچه های دهه ی 60_70گوغر است...

پدر بزرگ من،استاد حبيب معين الديني متولد1306 هجري شمسي در بيدخان بود،در روزهاي جواني به دنبال كسب و كار پس از ترك بيدخان به باغين،كبوترخان،عرب آباد رفسنجان،كوه پنج سيرجان و سرآخر به دهستان گوغر آمد،و در جمع مهربان مردم اهالي گوغر به كار و كسب منصوب به سلماني و كارهاي عام المنفعه در راه دين پرداختند،كه مي توان به سلماني،دندانپزشكي و خرده كارهاي پزشكي اشاره كرد.

آنچه كه چهره اي شاخص از ايشان در افواه و اذهان گوغريهاي عزيز بارز نمود اهل ادب و علم قرآني بودن ايشان بود،تلاوت زيباي ايشان با لهجه محلي و تفسير آن در فضاي مساجد گوغر،مكي آباد و سيرجان،بافت و كرمان و باغين هنوز طنين اندازست.

اشعار جالبي از ايشان بصورت پراكنده باقي مانده است كه سراسر درس اخلاق و زندگيست ،ايشان از پيرغلامان منطقه ي گوغر و بيدخان بوده اند.

ايشان بيش از 50 سال شغل خدمتگذاري مردم گوغر را در راه دين و نظافت و بهداشت و زندگي انجام دادند.

ايشان سرانجام در 19 دي ماه 1388 به سوي پروردگار خويش شتافتند و در بهشت زهراي بردسير آرام گرفتند.