دلم برای شعرهای نوزده سالگی ام تنگ شده است

برای واژه هایی که رنگ و بوی تو را داشتند

سپیده گاه،عطر سنجد می دادند

و شب،بوی نارنج،

چقدر نفس های آن روزها کشیدنی بود

و این روزها،بریدنی...

دلم بیشتر از تو برای خودم تنگ می شود

تنگ،برای کسی که در راه تو،آرزوی شهادت داشت...

(عبادصادقی)