در تو جاذبه ای ست

که شعرهایم با آن وزن می گیرند

شاخه ها را می شکنند

و دانه دانه بر زمین می افتند

بی شک این همان نیرویی ست که آدم را از بهشت به پایین کشید

سیب را بر سر نیوتن کوبید تا از خواب بیدار شود و قانون جاذبه را کشف کند...

و چنان هراسی به دل من انداخت که  تا رستاخیزدر باغ سیب تو،

مترسکی میخکوب باشم...

(عباد صادقی)