چشم انداز(شعرهای آزاد و دستنوشته های من)
تو که نیستی
دستم به سمت هیچ شاخه ای دراز نمی شود،
میان همان بده بستان های ترش و لب نشین بود
که اردیبهشت معنی پیدا می کرد
وگرنه سیصد و شصت و پنج اردیبهشت سرسبز هم که بیاید
بی تو دلم ،دیگر هوس شاه توت نمی کند...
#عباد_صادقی
RSS