چشم انداز(شعرهای آزاد و دستنوشته های من)
مرا بخوان
مانند بهار که دانه های زیر خاک را
و بر من ببار
دلم پوسید در آرزوی جوانه زدن،
می خواهم برخیزم و از خورشید چیزی بپرسم
شاید ردپای ماه من را
در بزنگاه بامداد
جایی در امتداد شبگیرهای پابرهنه دیده باشد...
#عباد_صادقی
RSS