گودال بهشتی گمگشته در دل کویر

این هفته پیشونی نوشتمون این بود که با جمعی از دوستان خوش سیرت بریم کوه گردی سمت گوغربافت(کرمان)
در حواشی جاده گوغر به قلعه عسکر دقیقا بعد از روستای جفریز روستایی آرام بر بستر شکوه و زیبایی در آغوش کوههای لاجوردی رنگ گوغرو بیدخان خوابیده به نام گودال,سرزمین سبز آمال,با طبیعتی طرفه انگیز و پر پر و بال,
زیباترین و پرآبترین دهکده ی گوغربا رودخانه ای دایمی و آب بندهای سرشار از آب
بکرترین ناحیه گودال دهانه آن میباشد رنگ شهرت یافته به دهانه ی بیدی,درست قبل از سراشیبی تند گودال در سر چیرم(تپه) جاده ای به سمت چپ منشعب میشود جاده ای خاکی که حواشی آن را بوته های وحشی و گیاهان دارویی احاطه کرده اند ,ازین جا به بعد رنگ تاریک جاده آسفالت کنف میشودهر چه نظاره کنی گلست و بلبل ,صدای پای آب نم نم به گوش میرسد درختان گردو رقصان به نسیم دلداگی آسمانند
بگذریم اگر اهل کوهنوردی باشید رودخانه رادر امتدادشمال شرقی و در جهت کوههای سر به آسمان کشیده ادامه دهید تا به پلاسهای دو عشایرسکنی یافته در آنجا برسید سمت چپ دره ایست زیبا و پر از درختان بیدتلخ
فقط یک کلام آنجا آشیان گل اندود بلبلها و پرستوها در لابه لای صخره ها,چمنهای وحشی و خودروی گسترانیده بر لب جویبار اب و سنگ پیکره های بدست طبیعت حجاری شده خبر از عمق خدا میدهند ,خبر از ناقوسهای اوج ملکوت
هواآکنده از شمیم عطر آلاله و ازگن و بادرنجوبه و شاتره و ...است
اینجا چکیده ی گوغرست,
گودال پاره ای از بهشت.
وبه افتخار طبیعت گوغر این شعر از خودم تقدیم به عاشقان وطن:
مست بهار می شدم به یاد دلربای تو
چونغمه خوان بلبلی به مرتع هوای تو
رهاترین پرنده ام درون باغ زندگی
نزن فلاخنم منم مهاجرلقای تو
صفیرمرغ سی شدم درون کوه عاشقان
طنین زدم به دشت دل جلب رخ نمای تو
به جستجوی قطره ای ز زمزم مثال تو
دوان دوان به ساحل مروه باصفای تو
زناودان عطرخوداگرسقایتی کنی
مست شراب لم یزل به کعبه منای تو
کرنش هرغنچه گل به زیر پای عندلیب
رقص نوازش نسیم زبادخوش صبای تو